Zondag = rustdag
Zondag was het eindelijk weer zo ver! Papa hoefde eens niet aan volleybal te denken en kon lekker genieten van zijn eerste welverdiende rustdag sinds … 11 september (2005 welteverstaan). Jawel, na 20 dagen onafgebroken trainen, slapen en tussendoor wat eten en werken, had de ganse ploeg van papa een vrije dag gekregen van coach Strumilo.
De voorbije weken waren zowel voor mama als voor papa behoorlijke zwaar geweest! Niet dat ik zo lastig deed of zoiets, maar zij waren constant met van alles en nog wat bezig (behalve de afwas, hé papa!), waardoor we zondag eens wat langer in bed zijn blijven liggen! Daarna kon ik mee genieten van het ontbijt.
Zoals jullie al hadden kunnen lezen hadden mama en papa zondag afgesproken met de ‘harde kern’ van de Turkije-reizigers anno 2000 in Antwerpen (bij ‘Marrek en Niekol)! Voor de eerste maal kon ik dergelijke bijeenkomst bijwonen en eerlijk gezegd … dit is voor herhaling vatbaar!

De harde kern Turkije-reizigers anno 2000 (Fotograaf Marrek ontbreekt)

In het begin stond ik nog in het middelpunt van de belangstelling, maar dit verminderde toch wat toen de foto’s van de recentste reizen (Vietnam en Mexico) en geboortes (Witse) werden bovengehaald. Het middagmaal, bereid door Niekol, was verrukkelijk. Ook voor herhaling vatbaar.
Als ontspanning hebben we tevens een wandeling gemaakt nabij “Fort 8” Jammer van de regen, maar het aanwezige bladerdak vormde één grote paraplu. Voor het avondeten had “Noenkel Miguel” gereserveerd in een Italiaans restaurant (Pasta Hippo of zoiets) in het centrum van Antwerpen, waar we een paar weken eerder ook al eens hebben genoten van de Italiaanse keuken. Was opnieuw een zeer goede maaltijd! Mama had namelijk een goeie keuze gemaakt door scampi’s te nemen..

Supercupdag
Daags voor de papa’s rustdag stond er nog een verplicht nummer op papa zijn agenda! Papa zijn ploegje diende een wedstrijd te spelen tegen Puurs op de Supercupdag (om 12u notabene). Papa had echt gedacht/gehoopt dat hij na de wedstrijd terug huiswaarts kon, maar niets was minder waar! Alle spelers dienden aanwezig te zijn tot na de finale (start om 20u30), zodat alle spelers al eens beeld kon krijgen van de sterkte van Roeselare en Lennik! Dé KNACK is één van de eerste tegenstanders in de competitie en een beetje spionage kan nooit geen kwaad!
In de rand vermelden dat papa een kort optreden heeft gemaakt en dat Torhout zonder veel glans gewonnen heeft van Duvel Puurs. Om er nog extra van te genieten heeft papa ’s anderdaags samen met Marrek een Duvel gedronken.

Volgend weekend
Ook deze week kondigt zich alweer druk aan. Mama vertrekt donderdag (morgen) voor een tweedaagse schooltrip naar Ronse en … ik mag mee. Papa blijft alleen thuis achter om voor onze dierentuin te zorgen en hij moet gaan werken en ’s avonds staan er nog wedstrijden geprogrammeerd tegen Omniworld Almere (Nl). Maar van ’t weekend staan er ,behalve het scouten van Roeselare (tegen Menen), geen volleybalactiviteiten op het programma.
Als ik mama en papa goed heb gehoord, gaan ze eens zien voor mijn kamer! Daar wil ik maar al te graag bij zijn!
Allicht gaan we ook nog wel eens op bezoek bij de rest van de familie, want dit is ondertussen al lang geleden! Er zijn ook reeds vergaande gesprekken om eens met Brecht (Plasman) en Karen af te spreken om het beachvolleyseizoen af te sluiten (en op te starten?).