Mijn tweede afspraakje
Gisteren ben ik dus, samen met mama en papa, voor de tweede maal naar de gynaecologe geweest. We hadden om 20u een afspraak. Papa had nochtans zeer zijn best gedaan om op tijd te arriveren (19u58), maar mama moest toch iemand laten vóór gaan! Blijkbaar hadden een aantal mensen omwille van het mooie weer afgebeld, waardoor de gynaecologe vóór zat op schema! Papa kon dat natuurlijk niet weten! Na ruim twintig minuten was het eindelijk aan ons om binnen te gaan! Voor mama waren die twintig minuten een eeuwigheid, want zij is bijzonder nieuwsgierig naar het feit of ik een jongen dan wel een meisje ben! En dan waagde de dokter nog om te vragen of … “natúúrlijk”, zei mama direct!!
Mama mocht onmiddellijk gaan liggen! Ditmaal was er iets gaande boven mij, Maar ik was nog zodanig onder de indruk van mama haar reactie, dat ik vergat ‘moeilijk’ te doen! Plots hoorde ik de dokter zeggen: “het is een …”. Damned (oei, mijn eerste vloekje!), daar gaat mijn geheimpje!
Ik heb met mama en papa afgesproken dat er vanaf nu een algemene zwijgplicht en schrijfverbod geldt omtrent mijn geslacht. Mijn geheimpje wordt vanaf nu gedeeld door vier mensen en het is de bedoeling om dit ook zo te houden.
Verder blijkt alles OK te zijn met mij! De dokter heeft ook nog een paar metingen gedaan, van waaruit mijn vermoedelijke geboortedatum zou af te leiden zijn. Maar dat zal ik later zelf wel beslissen!
Mijn volgende afspraakje met de gynaecologe staat geprogrammeerd op maandag 24 oktober 2005. Opnieuw heeft papa gevraagd om als laatste binnen te mogen gaan, want anders kan hij er zeker niet bij zijn! Papa en zijn trainingen zijn blijkbaar onafscheidelijk.

Och, ik was het bijna vergeten! De dokter heeft ook opnieuw een aantal foto’s van mij gemaakt! Eerstdaags zal ik deze publiceren in mijn dagboek! Moet er wel bij zeggen dat ik wat groot begin te worden en dat ik niet volledig meer op de foto kan, waardoor ze soms wat onduidelijk zijn.

Mijn eerste stampjes
Mijn eerste stampjes en duwtjes dateren eigenlijk reeds van anderhalve week geleden, maar de laatste dagen ben ik heel actief. Daar zijn verschillende redenen voor:
* ik ben flink aan het groeien en de ruimte is hier wat krap naar mijn gedacht;
* ik moet veel bewegen zodat ik gezond blijf en sterk word;
* ik voldoende aandacht blijf krijgen, ook nu er vier kuikentjes uitgebroed zijn (waarvan er twee bijkomende zorgen nodig hebben).

Kortom … stampe, stampe stampe … duwe, duwe, duwe!

@marrek: idd, zolang het maar gezond en wel is! Het enige verschil is dat ‘het’ nu nog iets concreter wordt en dat je iets gerichter ‘dingen’ kunt aanschaffen.

Amaai … met de hulp van papa is het me uiteindelijk gelukt om mijn eigen digitaal dagboek te creëren. Vanaf nu kan iedereen dagelijks (van op afstand) mijn belevenissen op de voet volgen. Allé, dagelijks… moet wel steeds wachten tot papa thuis is om achter de computer te mogen kruipen! Mama en papa zeggen dat ik nog veel te jong ben om dit alléén te doen!! Pff, ben al groot genoeg en als ik op papa zal moeten wachten dan …


Wie ben ik?
In plaats van te zeuren, zou ik beter van de gelegenheid gebruik maken om mezelf even voor te stellen.
Mama en papa noemen me “de klei’n” (uitgesproken op z’n Oostends). Op zich hoor ik dat niet zo graag, maar in afwachting van … kan ik er best mee leven! Ikzelf ben ondertussen een goeie 19 weken oud, maar ik had graag een weekje ouder geweest! Dan was ik tenminste al eens op Tenerife geweest! Maar ja, het was me niet gegund en aldus ben ik pas halverwege april 2005 verwekt en dit in tegenstelling tot wat velen denken.
Momenteel hou ik mij vooral bezig met eten, drinken en veel bewegen (op een veel te beperkte ruimte). Eten en drinken doe ik vooral om groot en sterk te worden. Veel bewegen … omdat papa dat ook doet en omdat mama niet steeds het gevoel zou hebben dat ze alleen thuis is (goed gezegd, hé papa!!).
Voorts situeert mijn belangrijkste verblijfsplaats zich dan ook te Leffinge, maar eigenlijk ben ik constant ‘op stap’ met mama.

Mijn eerste weken
De eerste twee weken heb ik mij gedeisd gehouden en niemand tot last geweest. Maar daarna kon ik mijn aanwezigheid niet langer verborgen houden en mama voelde dat er ‘iets’ gaande was. Ik kon het ook niet laten om het mama wat ongemakkelijk te maken toen Joke en Steven op bezoek kwamen (5 mei 2005). Dat was stout van mij, want ik had nochtans zeer lekker gegeten (lasagna)! En … van mijn grapje heeft zelfs niemand iets gemerkt! Mama heeft papa achteraf wel ingelicht dat ze mij verdenkt van haar ongemakkelijk gevoel.
Op 9 mei kon mama haar nieuwsgierigheid niet langer de baas en wilde mijn aanwezigheid (wetenschappelijk) achterhalen. Voor mij was er geen weg terug … en ik moest mijn geheime missie prijsgeven. Mama en papa waren, na al mijn ‘kattenkwaad’ van de afgelopen dagen, helemaal niet kwaad op mij! Integendeel ze waren heel blij dat ik het gedaan heb! Vreemde mensen, mama en papa! Wacht maar tot ik groter ben, dan zullen ze het wel niet meer zo leuk vinden!

Mijn eerste reis
De volgende weken heb ik mama nog regelmatig lastig gevallen. Maar nog steeds kan ik ze niet kwaad krijgen. Om mij te plagen, dreigt ze mijn aanwezigheid en activiteiten wereldkundig te maken! Gelukkig is er nog papa die haar op andere gedachten weet te brengen!
Vrijdag 3 juni 2005 zal ik nooit vergeten! Mijn eerste reis of beter reisje. Mama en papa vertrekken met vrienden voor een weekendje naar La Gleize (Ardennen) en ik mag in het geniep mee. Tja … geniep, tarara! Lang heeft dit niet geduurd! Als we een berg opwandelden moest mama passen en … papa was, voor zijn doen, veel te bezorgd! Zelfs het kleinste kind had het kunnen opmerken! En … Bart en Ina zijn ‘niet van gisteren’! Alhoewel … Bart had het blijkbaar nog niet door! Mama en papa hebben het dan toch maar toegegeven! Ben pas 6 weken en ’t is al ‘wereldkundig’ gemaakt (zin voor overdrijving wordt blijkbaar genetisch bepaald!).

In de daaropvolgende weken (juni) moet ik het mama behoorlijk lastig gemaakt hebben, want ze moest na de middag steeds een ‘tukske’ doen en ze ligt heel vaak in de zetel! Diende ze te bekomen van mijn activiteiten of was het eerder een (noodzakelijk?) schoonheidsslaapje? Joost mag het weten! En … net nu het elke dag zeer mooi weer is! Ik wil naar buiten!
Papa is momenteel bijna nooit thuis! Na z’n werk rechtstreeks naar de training in Torhout (z’n nieuwe ploeg) ofwel gaan trainen voor de beachvolley met Brecht (Plasman). Dat beloofd!

Mijn familie
Het is ondertussen 10 juli 2005 en ben ondertussen al flink gegroeid! Mama kan mijn aanwezigheid niet langer wegmoffelen en papa gaat akkoord dat we mijn grootouders gaan inlichten. Deze avond nog … zodat het toch nog enigszins een verrassing zou zijn. Maar eerst gaan we nog lekker Italiaans eten!
Eerst bij de ouders van mama. Pff, heel spannend … zeker nu mama haar buik nog wat extra in de verf wenst te zetten! Opa staat al op punt om naar bed te gaan en is al niet goed meer wakker, maar tante Joke (zus van mama) is bij de pinken en vliegt mama om de hals en ik … ik word naar de andere kant geduwd! Hééééééél spannend! Mama en papa krijgen veel gelukwensen. Blijkbaar is er ook een vriendje of vriendinnetje op komst bij de zus van mijn toekomstig nonkel Kristof (vriend van Joke). Leuk!
Daarna is het de beurt aan de ouders van papa. Tja … ‘nooit thuis zijn’ is blijkbaar ook zoiets dat genetisch wordt bepaald! Opa ‘Tjenne’ is weeral eens gaan vissen en oma is wat aan het lezen! Mama is constant signalen aan het geven naar papa, maar als we blijven wachten tot de ‘visscher’ thuis komt, kunnen we hier morgen nog zitten. Zelfs nonkel Johan (broer van papa) is al gaan slapen! Allé papa, ik wil ook nog vroeg kunnen gaan slapen. Oma kan het blijkbaar niet geloven. Eénmaal van de eerste emoties bekomen, vraagt ze zich af wanneer papa dáár tijd voor heeft gehad!
’s Anderendaags waren opa ‘Tjenne’ (eindelijk!) en ‘oude marraine’ aan de beurt! Amaai, zal ik verwend worden … eerste kindje, tweemaal eerste kleinkindje en eerste achterkleinkindje!Juplahoi, dat ziet er goed uit!

Mijn eerste foto
Dinsdag 12 juli 2005 zal nog wel een tijdje bijblijven. Mama en papa keken echt uit naar deze dag. De eerste maal ter controle naar de gynaecologe! Ik had al een paar maal ‘iets’ op bezoek gehad, maar dit was echt wel een héél ‘vreemde vogel’. Aan de reacties van mama en papa te horen, waren ze best wel onder de indruk van mij. Tot slot wilde de gynaecologe nog een foto van mij maken, maar ik kon het niet nalaten om toch flink te bewegen. Tja, het zit in de familie, want papa doet ook vaak 'rara dingen' wanneer ie gefotografeerd wordt! De appel valt niet ver van de boom, zekerst! Zie ik er niet knap uit op de foto?
Ben reeds 7 cm, gemeten van kop tot staart! Volgens de dokter ben ik goed op schema en blijk ik 'normaal' te zijn! Nu, van papa hebben ze dat ook gezegd, maar bezie hem nu eens!

(Foto genomen op 12/07/2005)

Omdat ik mij goed gedragen had tijdens het onderzoek mocht ik ’s anderendaags met mama en papa mee naar Dover (mijn tweede minireisje). Het was blijkbaar een actie van Hooverspeed (5,00 EUR/persoon heen en terug) en ik … ik mocht gratis mee! Het was een heel vermoeiende dag, maar het was best wel leuk! Toen we ’s avonds thuis kwamen werd ik nog even voorgesteld aan mijn vriendje van naast de deur, Matthijs! Samen zullen we allicht veel kattenkwaad kunnen uitsteken!
Papa heeft zijn belofte om de weken daarna wat meer thuis te zijn goed ingelost. Hij heeft, samen met mama, hard gewerkt in de tuin en in het huis! Ik moet in die periode echt wel heel braaf geweest zijn, want ik wordt aan de rest van de familie en vrienden voorgesteld. Ik ben ondertussen ook al te weten gekomen dat ik er ook een vriendje of vriendinnetje bij krijg. Karla en Kris (bevriend koppel) zijn in blijde verwachting van hun derde kindje (na Ruben en Brecht).

Ondertussen is papa al terug volop aan het trainen in Torhout en blijkbaar is het heel vermoeiend, want hij ligt ’s avonds languit uitgeteld in de zetel! Iets te vermoeiend blijkbaar, want na een paar weken trainen is reeds een weekje buiten strijd. Zou hij nu wat meer thuis zijn?

Mijn geheimpje
Vandaag (29/08/2005) ga ik terug met mama en papa naar de gynaecologe. Mama kijkt er heel erg naar uit, want ze wil héél graag mijn laatste geheimpje ontsluieren! Papa is daar eerder berustend in. Een jongen … of een meisje?
Maar ik heb besloten om mijn geheimpje niet zonder slag of stoot prijs te geven. Ik zal vandaag extra veel bewegen! Ik denk dat mama het zou krijgen als ze bij het verlaten van het kabinet van de gynaecologe op haar honger zou blijven zitten. En papa kennende … die zou wéér plat liggen van ’t lachen!!